شهر بازی
شبیه کودکان و شاید هم جوانتر..... سوار بر اسبی بودم که مدام بالا و پایین می رفت و میچرخید چشمهایش درشت و مشکی بود و رنگ تنش یاسی شاید هم صورتی شعر میخواند شعر بازی، بازی های کودکانه و من غرق خنده بودم مثل اینکه اسب از زمین جدا شده بود و به آسمان میرفت، فقط میخندیم فارغ از همه درد و رنجی که بر زمین ب...
گمشده
هنوز پیدا نشده بودم، نمیدانستم کجا هستم، چه میکنم، اما با همه ی این سردرگمی باز در راه بودم گمان میکردم دچارتخیلات هستم و آنها که برایم نقل قول میکنند واقعی نیستند سرم را بالا بردم شاخه ها در نور مهتاب سر در هم فرو داشتند باد پاییزی آرام میوزید و برگها میلرزید ند شبیه من که ترس داشتم دیگر همیشه به ه...
کمی همت کن
کمی همت کن و باز خود را بساز این بار شرحی در بیان است که گفته هایش ترا به ماندگار ی نشاند کمی همت کن باز از نو آیینه دار تماشا باش آنچه در مسیر آن تلالو ظاهر شود نشانی روشن از آمدن و شدن است. + نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۸/۱۵ساعت 21&nbsp توسط رز آبی |
بهاری که خواهد آمد
وقتی دلتنگی به سراغ تو می آید پاییز را بهتر درک میکنی افتادن برگها دست در دست باد شدن و سوز و سرمای سست کننده و باران و ای کاش باران وقتی پاییز ی شدی در انتظار بهار ثانیه شمار میشوی و دلتنگی را... شعر میکنی + نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۸/۱۹ساعت 21&nbsp توسط رز آبی |
جای برای مردن
محله ای خوبی است همه آنقدر خوب ترا میشناسند که تو نیاز نداری حرفی بزنی و یا حرفی بشنوی میتوانی به هیچ دردسر سرت را بر در خانه بگذاری و یکسری گریه کنی و بعد اگر دلت خواست همان جا دراز شوی و بی دردسر بمیری کسی ناراحت نمیشود کسی شلوغ نمیکند یا برای برنامه های تو نقشه نمیکشد تو آسوده ای هم برای مردن و ه...
بهاری که خواهد آمد
وقتی دلتنگی به سراغ تو می آید پاییز را بهتر درک میکنی افتادن برگها دست در دست باد شدن و سوز و سرمای سست کننده و باران و ای کاش باران وقتی پاییز ی شدی در انتظار بهار ثانیه شمار میشوی و دلتنگی را... شعر میکنی + نوشته شده در ۱۳۹۵/۰۸/۱۹ساعت 21 توسط رز آبی |
جای برای مردن
محله ای خوبی است همه آنقدر خوب ترا میشناسند که تو نیاز نداری حرفی بزنی و یا حرفی بشنوی میتوانی به هیچ دردسر سرت را بر در خانه بگذاری و یکسری گریه کنی و بعد اگر دلت خواست همان جا دراز شوی و بی دردسر بمیری کسی ناراحت نمیشود کسی شلوغ نمیکند یا برای برنامه های تو نقشه نمیکشد تو آسوده ای هم برای مردن و ه
کمی همت کن
کمی همت کن و باز خود را بساز این بار شرحی در بیان است که گفته هایش ترا به ماندگار ی نشاند کمی همت کن باز از نو آیینه دار تماشا باش آنچه در مسیر آن تلالو ظاهر شود نشانی روشن از آمدن و شدن است.
گمشده
هنوز پیدا نشده بودم، نمیدانستم کجا هستم، چه میکنم، اما با همه ی این سردرگمی باز در راه بودم گمان میکردم دچارتخیلات هستم و آنها که برایم نقل قول میکنند واقعی نیستند سرم را بالا بردم شاخه ها در نور مهتاب سر در هم فرو داشتند باد پاییزی آرام میوزید و برگها میلرزید ند شبیه من که ترس داشتم دیگر همیشه به ه...
1
چشمهایش را بسته نگه داشت و زیر لب زمزمه کرد بعد حس کرد که معجزه رخ داده... او حاضر بود و برای شنیدن آماده، چشمهایش را باز کرد و باز تنها بود و این تنهایی با مداومت خود صاحب موقعیت شده بود، یک وضع دائمی باز زمزمه کرد در حال و هوای که هیچ کس نبود تا آزردگی سبب شود فریاد زد: هی....آهای با توام..... تنه...
2/5
ط مثل تلخ...ت..ددرد و در آخر نقطه تقصیرلغتهیچ ط مثل تو تو.... طغیان!
قبله
گاهی به دنبال کسی هستی تا با او حرف بزنی ولی هرکس را که مینگری در آن نقطه ی تردید میلرزد مثل آنکه حرفهای تو برای گفتن نباشد.... گاهی دوست داری تا به آخرین لحظه برسی و بعد وصیت آخر را بگویی... اما آنچه ترا بیقرار برای گفتن نموده همیشه در اعماق وجود ت شبیه رازی میماند رازی که فقط خودت میدانی و او او ه...
مهمان
سلام، صاحب خانه برایت مهمان آورده ام به کرم تو ایمان دارم مابقی با تو.... خاطره ی خوبی بود من بالا بودم و از آن بالا پشت بام ها دنبال هم ردیف بودند مثل اینکه دیوارها نبودند من بودم و راهی یک راست و مستقیم که تا آنجا پیش میرفت حس میکردم اگر دستم را دراز کنم به پنجره میرسد و بعد این خاطرات واقعی بودند...
فروشی
در صندوق عقب را در تاریکی شب بالا زده بود و فریاد میزد ارزان و خوب.... دلم لرزید،چقدر ثروت داشتم؟! کلیه ها بالا و پایین پریدند به آرامی گفتم :نه هنوز نوبت به شما نرسیده!
شر شر باران وهمدردی
اگر در را باز میگذاشتم همه چیز سرازیر می شد نا چار سرم را به پنجره چسباندم آنقدر بینی خود را فشار دادم که فکر کردم صورت چماله شده و خیسم از پنجره رد شده و... میخواستم با آسمان همدردی کنم اما بیشتر از این نمیتوانستم در میخواستم فریاد بزنم فریاد بزنم و ادامه دهم حتی اگر یک حرف حساب هم از آن معلوم نبود...
شهر بازی
شبیه کودکان و شاید هم جوانتر..... سوار بر اسبی بودم که مدام بالا و پایین می رفت و میچرخید چشمهایش درشت و مشکی بود و رنگ تنش یاسی شاید هم صورتی شعر میخواند شعر بازی، بازی های کودکانه و من غرق خنده بودم مثل اینکه اسب از زمین جدا شده بود و به آسمان میرفت، فقط میخندیم فارغ از همه درد و رنجی که بر زمین ب...